ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΔΙΠ ΑΕΙ Αθήνα 20/12/2024
Έδρα Μικράς Ασίας 75, ΤΚ 115 27 Γουδή, Κτήριο Διοίκησης 13 (3ος όροφος)
Αρ. Πρωτ : 2024/92/20-12-2024
Το ζήτημα της διαγραφής φοιτητών που έχουν ξεπεράσει το τεχνητό όριο φοίτησης στα πανεπιστήμια (ν+2 ή ν+3) δεν αποτελεί επί της ουσίας σοβαρό ζήτημα που επηρεάζει την εύρυθμη λειτουργία των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, δεν σχετίζεται με τη σπατάλη πόρων και δεν επηρεάζει τη διασφάλιση της ακαδημαϊκής ποιότητας. Ουσιαστικά αποτελεί ψευδοπρόβλημα που λειτουργεί αποπροσανατολιστικά σε σχέση με τα πραγματικά και μείζονα προβλήματα, όπως είναι αυτά της υποχρηματοδότησης και της υποστελέχωσης, για τα οποία η πολιτεία σταθερά τα τελευταία χρόνια, και παρά το γεγονός ότι οι εξωτερικές αξιολόγησης έχουν αναδείξει αυτά τα σημεία ως κατεξοχήν κυρίαρχα προβλήματα, δεν έχει ανταποκριθεί για την επίλυση τους. Συστήματα διοίκησης, «αιώνιοι» φοιτητές, μητρώα εκλεκτόρων κ.λπ. προκύπτουν διαρκώς ως δήθεν τεχνικά θέματα και αποτελούν το «αόρατο χέρι» της πολιτείας στο δήθεν αυτοδιοίκητο των δημόσιων πανεπιστημίων. Για τα «εκλεκτά» της ιδιωτικά πανεπιστήμια η Πολιτεία δεν επιφυλάσσει τέτοιες ρυθμίσεις: εκεί οι «πελάτες» έχουν πάντα δίκιο!
Είναι προφανές σε όλες και όλους ότι η ύπαρξη χρονικού περιορισμού φοίτησης δεν ωθεί αυτομάτως τους φοιτητές να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, όπως εσφαλμένα ορισμένοι πιστεύουν.
Αντιθέτως τα χρόνια «προβλήματα» στην ελληνική αγορά εργασίας (ανεργία, «μαύρη» και αδήλωτη εργασία, κοινωνική ασφάλιση μη ανταποδοτική, χαμηλές αποδοχές και ακόμα χαμηλότερες συντάξεις) ωθούν τους φοιτητές να «δαπανούν» περισσότερο χρόνο φοίτησης, προπτυχιακού και μεταπτυχιακού επιπέδου, καθώς και σε σεμινάρια δια βίου εκπαίδευσης.
Επίσης, τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πλέον εμφανές ότι στη χώρα μας δεδομένων των κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών (ακρίβεια κ.λπ.) πολλοί φοιτητές εργάζονται, αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες ή έχουν οικογενειακές υποχρεώσεις, γεγονός που συμβάλλει στην καθυστέρηση ολοκλήρωσης των σπουδών τους. Η διαγραφή τους δεν λαμβάνει υπόψη αυτές τις περιστάσεις και εντέλει λειτουργεί τιμωρητικά για αυτούς.
Η τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι δικαίωμα και όχι προνόμιο. Μία ευνομούμενη και ανεπτυγμένη πολιτεία οφείλει να διασφαλίζει και να διευκολύνει την πρόσβαση σε ολοένα και μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού της στη δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η διαγραφή φοιτητών που δεν ολοκληρώνουν εντός συγκεκριμένου χρονικού πλαισίου, είναι αυθαίρετη, λειτουργεί ισοπεδωτικά και τελικά παρεμβαίνει ακυρώνοντας το δικαίωμα της ελευθερίας πρόσβασης στην ανώτατη εκπαίδευση.
Το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο αποτελεί σταθερά από την ίδρυση του μέχρι σήμερα νησίδα αριστείας και μοχλό ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας, η οποία το εμπιστεύεται σταθερά και ακλόνητα.
Η πολιτεία οφείλει να στέρξει για την ουσιαστική στήριξή του, με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του, δηλαδή το δυναμικό του, διδάσκοντες, φοιτητές, εργαστηριακό και διοικητικό προσωπικό.
Εκ μέρους του ΔΣ του Συλλόγου
Γιώργος Λάμπρου Θεοκλής-Πέτρος Ζούνης
Πρόεδρος Γραμματέας